Quiñones was natuurlijk niet de eerste, en hij werkte lang niet altijd alleen. Maar het is belangrijk om te realiseren dat de jaren zestig en zeventig in feite de middeleeuwen waren op het gebied van communicatie. Telefoons waren er wel, maar die waren niet mobiel, en over internet of Blackberry’s zullen we het maar helemaal niet hebben. In feite werkte iedere ‘streetartist avant la lettre’ op een geïsoleerd eiland, dat hij hooguit deelde met een aantal gelijkgestemden uit de buurt zelf.

‘Back in those days, we were communicating, that’s all we did. Our pieces, our hits, were communication. We didn’t have no way of knowing who was listening though’

In die tijd was communicatie dan ook geen middel om een ander doel te bereiken. Het wás het doel. Voor mensen als JR en Slinkachu is technologie een middel om het effect van hun werk – het doel – vast te leggen. In Quiñones’ tijd deed je je ding en verdween als een dief in de nacht. Niks werd vastgelegd op video of op foto’s. Daarom zijn foto’s van zijn werk ook relatief zeldzaam: nadat hij een treinstel had bewerkt reed deze een tijd rond, maar vroeg of laat werd deze weer schoongemaakt of ging ze de schroothoop op.

Quiñones zelf zou later terugkijken met milde jaloezie op de huidige generatie street artists, en dan met name op díe kunstenaars wiens werk balanceert op het randje van wat de wet toestaat – en hun moderne mogelijkheden. Hijzelf moest regelmatig rennen voor zijn leven, en veel van zijn toenmalige kameraden waren vaker ín het systeem van de New York State Department of Correctional Facilities te vinden dan erbuiten.

‘I would have loved one of those Blackberry phones and to be able to pop in a new simcard on the fly, you know, change my number instantly, get my other number off the grid’

Hij zelf had graag de beschikking gehad over een Blackberry of soortgelijke smartphone, en over de mogelijkheid om snel van nummer – lees: sim kaart – te wisselen, om zo aan politie en private beveiligers te ontkomen die het van tijd tot tijd allemaal op hem en zijn medekunstenaars hadden voorzien.

Tegenwoordig ziet alles er anders uit. Street art is ingeburgerd, en Quiñones plukt de vruchten van zijn vroegere pionierswerk. Veel van zijn toenmalige partners in crime hadden niet zoveel geluk. Van velen van zijn generatie zijn alleen de nicknames overgebleven – illustere street artists wiens ware identiteit we nooit zullen kennen: Julio 204, Frank 207, Eel 159, en ga zo maar door.

Zeldzame foto’s van Quiñones’s werk vind je op zijn eigen website.

Een hiervan is het maken van een muurschildering. Een mooie opvallende muurschildering kan het middelpunt van je interieur zijn. Mocht je zelf niet zo’n tekenwonder zijn, dan zijn er ook zat winkels en websites te vinden die stickers met mooie prints verkopen. Hiermee creëer je eenvoudig een soortgelijke look. Een andere optie is het af laten drukken van een street art foto op canvas. Deze techniek is de laatste tijd erg populair aan het worden. De afbeelding krijgt op deze manier een schilderachtig gevoel, wat erg mooi aan de muur staat.

Op zoek naar meer inspiratie? Bekijk dan eens het volgende artikel, deze laat enkele ruimtes zien waarbij street art een belangrijke rol speelt in het interieur.

Deze route begint vlak bij het centraal station, en laat verschillende bijzondere kunstwerken zien. Zowel van Nederlandse kunstenaars, bijvoorbeeld Hugo Kaagman, als kunstenaars van internationale afkomst. Zo leidt de route je ook langs werk van de bekende Franse kunstenaar C215. Een ware aanrader voor de liefhebber van graffiti en street art. Het mooiste is natuurlijk, dat deze route geheel gratis is.

Zo liet de Italiaanse modeontwerpster Elsa Schiaparelli zich inspireren door het het werk van surrealist Salvador Dali. Schiaparelli stond samen met Coco Chanel bekend als de grootste mode-iconen in de tijd tussen de eerste en tweede wereldoorlog. Samen met Dali maakte ze enkele opvallende kledingstukken, waaronder de bekende jurk met een kreeftprint uit 1937.

Een moderner voorbeeld is de lijn van modemerk Rodarte. Deze bracht in de lente van 2012 een lijn uit die geïnspireerd was op het werk van Van Gogh. Zo waren de blauw- en geeltinten, geschilderde bloemen en de kenmerkende kwaststreken duidelijk een ode aan de grootmeester.

Meer modeontwerpers die inspiratie uit kunst haalden, zijn te vinden in dit artikel.

Om street art te maken heb je natuurlijk eerst een idee nodig. Mocht je bekend willen worden, dan is het aan te raden om hier goed over na te denken. Bijvoorbeeld wat je zou willen vertellen, en wat je toe zou willen voegen aan het straatbeeld. Bedenk ook wat op zou kunnen vallen, en hoe je jezelf onderscheid tussen de al bestaande street art.

Als je eenmaal een idee hebt, is er natuurlijk nog de techniek die je wilt gaan gebruiken. Er zijn vele vormen van street art. Wat deze vaak wel gemeen hebben, is natuurlijk dat het ontwerp in vrij korte tijd op straat aangebracht moet worden. De meeste vormen van street art zijn immers illegaal. stencils
Een van de bekendste technieken is het spuiten van graffiti. Dit kan uit de losse pols, maar veel street art kunstenaars gebruiken ook ”; dit zijn sjablonen die van te voren worden uitgesneden.
Enkele andere populaire technieken zijn sticker bombing, papier aanplakken en er bestaat zelfs wildbreien.

Ook zeker niet onbelangrijk is de locatie waar je je werk neer gaat zetten. Het beste is natuurlijk een drukke plek, waar zoveel mogelijk mensen je kunst kunnen zien. Bedenkt wel goed of je werk hier langer kan blijven staan. Het zou natuurlijk zonde zijn als je kunstwerk de volgende dag alweer weg is gehaald door de reinigingsdienst.

Een van deze schoenen is bijvoorbeeld ‘The Air Jordan Silver Shoe’ van Nike. Deze leverde op Ebay een bedrag van maar liefst zestigduizend dollar op (meer dan vijfenveertig duizend euro). De schoen was geheel voorzien van een zilveren laag en gesigneerd door Michael Jordan zelf.

Een ander voorbeeld zijn de ‘High Dunk’-schoenen van Nike, welke in goud werden gedoopt. Dit complete gouden paar ging voor meer dan vijfduizend dollar over de toonbank.

Benieuwd naar nog meer dure sneakers? Deze website zette de vijf duurste sneakers op een rijtje.

Bij het oprichten van een streetwear of mode merk komt een hoop kijken. Dit vergt niet alleen doorzettingsvermogen, maar er zijn ook een hoop andere factoren waar je op moet letten. Natuurlijk kunnen we niet garanderen dat je beginnende merk een succes wordt. Wat we wel kunnen doen is een aantal tips geven om je goed op weg te helpen.

Een belangrijk onderdeel van het oprichten van een eigen kledingmerk is netwerken. Het is natuurlijk van groot belang dat je merk een zo groot mogelijke aanhang krijgt. Dit kan via digitale media, zoals bijvoorbeeld Facebook en Twitter. Toch blijft een grote persoonlijke contactenkring ook erg belangrijk. Deze kan je bijvoorbeeld helpen met zaken als printen, promotie of designs. Het is daarom belangrijk om niet alleen maar achter je computer te blijven zitten, maar er ook op uit te trekken en je netwerk te vergroten.

Daarnaast is het goed om je concurrentie te kennen. Bepaal je doelgroep, en welke kant je op wilt gaan met je merk. Doe onderzoek naar deze markt, en merken die hier al succesvol in zijn. Afkijken is goed, maar probeer wel origineel te blijven. Bedenk wat jouw merk zou kunnen onderscheiden, en waar vraag naar is.

Last but not least; zorg dat je je vak goed beheerst. Maak je bijvoorbeeld shirts met opvallende opdrukken? Zorg dan dat deze er professioneel uit zien. Besteed je werk uit, zoals het drukken van t-shirts? Verdiep je dan in de mogelijkheden hiervan.

Honger naar meer tips? Op internet zijn er genoeg te vinden. Enkele aanraders zijn bijvoorbeeld dit, of deze.